Puberale crush


In de lagere school, was ik bevriend met een meisje die ook een oudere broer had. Hij baskette……een balsport waar ik gek op was. De lagere school was een jongensschool die net gemengd werd toen ik op 6-jarige leeftijd ernaar toe werd gestuurd. De school had ook een basketbalteam, uiteraard eerst alleen jongens. Ik heb letterlijk moeten vechten om mijn plek te krijgen. Maar eens ik had bewezen dat ik er uitzag als een meisje, maar op die leeftijd perfect meekon met de boys, was ik one of the guys.

En dat vechten, daar verdiende ik echt mijn strepen mee :-). Maar ik wijk uit, het vriendinnetje woonde op weg naar school. Elke ochtend stond ze me op te wachten en liepen we samen naar school. Vaak met haar oudere broer, aangezien we elke speeltijd samen basketbal speelden en in hetzelfde team zaten. Ik had een beetje een crush op hem, maar zoals dat gaat bij het einde van de lagere school, ging iedereen zijn eigen weg. De vriendin ging naar een school waar ik van mijn ouders absoluut niet naartoe mocht. En we verloren contact.

Tot ik vorige week een verslag moest maken van een patiรซnt, die op consultatie was geweest. De naam deed onmiddellijk een bel rinkelen, mijne crush. Ik zocht geboortedatum en foto’s op. En ja hoor, ondanks dat de leeftijd zijn werk deed, herkende ik hem.

Woensdag komt hij langs, ben benieuwd of hij mij nog gaat herkennen, wat met mondmasker een stuk moeilijk wordt.

Ga ik iets zeggen? Of behandel ik hem als elke andere patiรซnt? Wat als hij me totaal niet herkend? Ik ga wat extra moeite doen, die woensdag ๐Ÿ™‚

Gepubliceerd door lifeinwordspart2

45+ er, genieten van elk moment, optimist, nooit opgeven

9 gedachten over “Puberale crush

  1. Doet me denken aan een vriendin van mij die ondertussen dokter is en in haar stage ineens haar ex-vriendje van toen ze 15 of zo was eigenlijk een sponsbad moest gaan geven. Toch een beetje ongemakkelijk ๐Ÿ™‚

    Maar wel zalig eigenlijk om op terug te denken, die jeugdige crushes. Zo had ik op mijn 12 een grote crush op de zoon van vrienden van mijn ouders. Bleek ineens dat een goeie vriendin uit mijn klas die ook super goed kende en toen was ik natuurlijk super jaloers dat zij daar tijd mee kon doorbrengen. Ik heb dan wel eens een briefje bezorgd, maar er is nooit iets van gekomen. Al zie ik hem soms nog wel eens lopen en ik vind het nog altijd een knappe vent ๐Ÿ˜‰

    Geliked door 1 persoon

  2. Pingback: Geheime liefde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: