How is life

Ik ben een beetje onzichtbaar in het online leven. Dat heeft verschillende redenen. Maar de belangrijkste is, dat ik na mijn werkdag geen zin meer heb om achter de pc noch gsm te kruipen. De job slorpt mijn aandacht op, vooral structuur brengen in de chaos. Maar niet in een negatieve zin. Het geeft me vleugels de kans te krijgen om structuur te brengen en vooral dat het geapprecieerd wordt.

Maar was is er allemaal gebeurd……..

  • Het huis van papa is eindelijk verkocht. En papa gaf zelf aan dat ik het geld op een rekening moet zetten waar hij geen toegang tot heeft. Heb dit besproken met mijn zus en er werd actie ondernomen. Rekening op onze beide namen werd geopend en wij gaan het geld beheren. Lees: ik ga de boekhouder van dienst zijn :-). Maar het is voor mij wel een stap in de goede richting dat papa zelf inziet dat geld een issue is. Had hij dat 40 jaar geleden maar al gehad….
  • Mijn schouder, na 18 beurten bij de kiné, gooit deze een beetje de handdoek in de ring. Ik word doorverwezen naar de huisarts die me naar de orthopedist moet sturen. Er is weinig tot geen beterschap. Vannacht weer 4 keer wakker. En rond 5u was er een enorme pijnscheut die me weer helemaal ineen deed krimpen. Ik hoop dat de orthopedist een tovermiddel uit zijn hoed kan toveren.
  • Toen we mijn nieuwe wagen aanschafte, werd er verwacht dat je je navigatie aansloot via je gsm. Dat werkt perfect, tot je gsm aangeeft dat het de updates niet meer kan draaien. Dan is het game over. Een toestel dat perfect werkt. Gelukkig staat er in mijn contract dat ik een GSM krijg van het werk. Heb er een schoontje mogen bestellen. Maar dat is toch totaal van de pot gerukt. En moet ik mijn toestel dan weggooien? Ik heb niks met gsm’s, dat het kan bellen, what’s appen een foto kan nemen en dat ik door mijn sociale media kan scrollen dan ben ik content. De consumptie maatschappij. Ik kan er ook geen geld aan uitgeven. Over de 1000 € voor een gsm? Het gaat aan mij voorbij. Heb nog nooit er meer dan 300€ aan uitgegeven en dat vind ik dan al belachelijk veel geld, maar ik beken, het is wel het meest gebruikte toestel in mijn leven :-). Ja, ik beken hier ook verslaafd.
  • Ik begon weer met intermitting fasting. Op aanraden van mijn kiné. Om de ontstekingen in mijn lichaam aan te pakken. Heb me dit keer goed ingelezen. En we zijn er volle moed aan begonnen. Ook aan de strijd van de -4kg. :-). Maar dat is niet het hoofddoel.

Blogchallenge Me, myself & I

Thema 7: Me, myself & I

Me, myself &I, daar gaat het vandaag over, enkel over mezelf dus :-).

We gaan de vragen gewoon beantwoorden die werden meegestuurd:

  1. Wat had je graag geweten toen je zestien of achttien was? Of eender welke andere leeftijd he 😉

Dat ik geen enkele reden heb om zo onzeker en verlegen te zijn, iets wat teveel beslag legde op mijn persoonlijke groei en ik mezelf in de weg stond om te leren en kennis op te doen. Dit duurde tot mijn ver in mijn 20-er jaren. Als ik toen zo sterk in mijn schoenen stond als nu, stond ik een pak verder..

2. Op welke kwaliteiten van jezelf ben je trots?

Mijn gevoel voor orde en structuur, mijn zorgzaamheid, mijn inlevingsvermogen, mijn veerkracht en mijn organisatorisch talent.

3. Welke levenslessen heb jij al geleerd?

Leer eerst jezelf kennen voor je aan iemand bindt. Laat het verleden je toekomst niet overschaduwen. En geef jezelf de nodige tijd om te ontwikkelen en te groeien.

4. Wat zou je graag anders doen mocht je nog een keer zestien, achttien, … kunnen zijn?

Een keertje op het sportveld staan voor een belangrijke wedstrijd, deze winnen. Niks voelt zo goed als winnen….het feestje achteraf nog beter ;-).

​5. En welke eigenschappen of kantjes van jezelf zou je liever inruilen voor andere?

Ik zeg niet altijd wat ik denk, slik teveel in, wat kan leiden tot drama’s. Vooral drama’s met mezelf en een innerlijke strijd. Baken niet goed genoeg mijn grenzen af.

6. Wat is jouw favoriete kleur /song/ serie / film / gerecht / …?

Kleur: Petroleum blauw – Song: When the lady smiles – serie: Misssexandthecity ( what else) – film: Dirty Dancing – gerecht: gestoofd witloof met cordon bleu

7. Waar droom jij van?

Momenteel het einde van de lockdown, ik wil weer gewoon kunnen leven en me ook niet constant afvragen of ik de regels niet overtreed of mijn mondmasker wel bij me heb. Maar ook van mijn verhuis naar ons huis dat we helemaal konden ontwerpen.

8. Waar kus je nog iedere dag je twee handen voor?

Mijn gezondheid, mijn veerkracht, dat ik de kracht vond om uit de armoede te stappen, mijn relatie (met stip!), dat ik leerde met geld omgaan en voor mezelf een financiële buffer heb kunnen opbouwen.

9. Waarvan lig jij ’s nachts wakker? En wat doe je dan om toch terug in slaap te vallen?

Mijn schouder, ik word minstens 4 keer wakker van de pijn of verkeerde beweging. Het werk, maar niet in een negatieve zin, vooral ingevingen om dingen te verbeteren. Het huis van papa en zijn rekeningen, die ik betaal, hopelijk komt daar deze week een einde aan, maar dat werd al 2 keer beloofd.

Leuk druk

Leuk druk, zo kan je het omschrijven hoe momenteel mijn leven is, :-). In deze corona-tijden klinkt dat absurd natuurlijk :-).

Ik heb het druk om me in te werken, het bedrijf is net overgenomen en oh boy een lawine van zoek het uit komt op me af. Gelukkig ken ik de materie dat scheelt een enorme slok op de borrel.

Ben nu bezig het systeem onder de knie te krijgen, alles dat ik moet opvolgen in kaart te brengen en ondertussen speel ik ook nog telefoniste en help ik de klanten te woord staan, ruimen we het kerstgerief op en tellen we snel nog de stock ook.

En loop ik regelmatig nog naar een vergadering :-). Om over de stroom aan mails maar te zwijgen :-).

Dag vliegen voorbij, tel daar 3 kiné beurten per week bij en rest er nog bijzonder weinig vrije tijd.

Dit weekend kon ik wat bijtanken en genoot ik van een zaterdag voor mezelf en in huis wat opruimen, lees kerstgerief opruimen, looptochtje en een heerlijke risotto op tafel toveren.

Ook kon ik in ons huis de nieuwe ramen bewonderen, ben zo blij met het resultaat en de keuzes die we maakten en zijn we weer een stapje dichter bij de eindfase. Deze week wordt de pur gespoten, volgende week de chape en in de laatste week van januari starten de bezettingswerken…

Voorlopig is de batterij nog vol, laten we ze vol houden :-).

De Schouder

De schouder, namelijk mijn linker schouder houdt me in de ban en ik word er niet vrolijk van vandaag. Gisterenavond tijdens onze wandeling na het avondeten was ik in gesprek met mijn man en zoals gewoonlijk gebruik ik mijn armen en handen om de woorden kracht bij te zetten. De enthousiaste vrouw die ik ben, deed nochtans geen spectaculaire beweging, maar oh boy er schoot daar een pijnscheut in, waar ik enkele seconden van diende te bekomen.

De pijn bleef sluimeren en vannacht werd ik 3 keer in een ruk wakker door een pijnscheut, die me zelfs rechtop deed veren en naar adem snakken. U voelt hem komen he, slapen was niet echt een pretje. Heel de dag voel ik het al, dat ik me moet kalm houden wat bewegingen betreft met mijn linkerarm.

Dankzij een echo, die ik verplicht diende te laten nemen van de huisarts, weet ik dat ik met een scheur zit in mijn pees van het schouderblad van 8mm, op de echo was er een scheur te zien van 8cm ;-), dat het ook zo voelt moet ik niet uitleggen :-). Ook de biceps pees is ontstoken en dat terwijl trainen met gewichten al maanden geen optie is. Maar die pees veroorzaakt ook de meeste pijn, de scheur zorgt ervoor dat ik een beperkte mobiliteit heb. Uiteraard zit er ook vocht in het gewricht en is het zaakje ontstoken. Ben vandaag maar weer met de ontstekingsremmers gestart.

Ik besprak het ook met mijn kine, ik moet zeggen, je bouwt er wel een band met op, het moet ook wel want hij komt letterlijk in mijn persoonlijke ruimte. De prognose is dat na 3 maand de scheur herstelt zal zijn, het volledige herstel zal 6 maanden duren….en ondanks al de therapie, de aan waanzin grenzende trouwheid waarmee ik mijn oefeningen uitvoer zegt mijn buik dat ik inderdaad heel veel geduld zal moeten uitoefenen en het de processie van Echternach wordt…..

Iemand wat geduld in overschot?

Jaaroverzicht 2020

Wat een jaar was dit…..heftig en dan heb ik het niet alleen over COVID-19. Maar ook een jaar van persoonlijke groei, heb veel over mezelf geleerd en dat ik ook nog eens in staat ben om alles in een razend tempo te leren. Het heeft mijn vertrouwen gesterkt in mezelf en dat ik echt wel tot veel in staat ben.

Een overzicht:

Januari:

Ik nam afscheid na een 3-jaar van up & downs van de haarden en kachels, het moeilijkste vond ik “the boys” achterlaten, want damn ik had er een echt goed team. Ik solliciteerde als een gek, gelukkig was er ook veel tijd voor. Solliciteren was de rode draad in 2020. Iets waar je ook veel van leert, vooral de luchtbel doorprikken.

Februari:

Mijn job was echt solliciteren volgens mijn agenda, we konden gelukkig ook nog genieten van uitstapjes, lunches, dates……toen kon het nog :-). Hoe hard genieten dat het was, besef je pas als het niet meer mogelijk is.

We waren een jaar getrouwd op 16 februari, COVID-19 bevestigde ook weer dat wij een sterk koppel zijn, er is niks naar de oppervlakte komen drijven, hij heeft me niet te waanzin gebracht :-), ondanks dat we 24/24 en 7/7 bij elkaar waren. Het feit dat ik in huis een eigen plekje creëerde gaf ook lucht.

Na 20j nog eens skiën, een topvakantie was het. Heb er zo van genoten samen met mijn hubby,….

Maart:

Met vol enthousiasme vloog ik in mijn nieuwe job. Het duurde welgeteld 4 weken en ik zat thuis “technisch werkloos”. Ik begon met de kasten op te rommelen, te organiseren en te kuisen als bezigheid. Gelukkig was het ook mooi weer en konden we veel wandelen en fietsen.

April:

Afscheid nemen van mijn heldin, mijn Bonnie, steun en toeverlaat. Elke dag denk ik wel even aan haar en soms kunnen tranen me overvallen omdat ik haar mis, ze heeft het altijd voorspeld, maar het is zo, door haar unieke persoonlijkheid gaan we haar nooit vergeten. Maar zo dankbaar dat zij zolang in mijn leven was en me mee vormde tot wie ik ben.

De zoon werd 20, gesprekken worden volwassener en we krijgen een andere band stilaan.

Mei:

De maand dat ik weer startte met lopen, zo blij dat ik heb doorgezet om te beginnen met een schema en weer op te bouwen.

En we blijven rommel weggooien en opruimen. Kasten werden à la Marie Kondo ingericht een aanrader.

Juni:

De zoon die afstudeert…een opluchting en voor hem ook. Het was een moeilijke strijd, maar hij is gestreden. En hij kon onmiddellijk aan de slag. Eindelijk heb ik het gevoel dat ik hem zachtjes kan loslaten en dat alles goedkomt.

Ze begonnen eindelijk aan de verbouwingen van ons huis……ruwbouw is momenteel klaar na het bouwverlof starten ze aan de binnenkant.

Juli:

Ik begeef me weer op de arbeidsmarkt, maar ik wist de job zou geen lang leven beschoren zijn. De druppel was toen ik enorm veel moeite deed om een levering materialen tijdig op een werft te krijgen, na ook nog eens het betalingsbewijs te hebben doorgemaild, de zaakvoerder de betaling introk……

Het ouderlijk huis wordt te koop gezet, na een week is het verkocht.

Augustus:

Weekendje Ardennen was het hoogtepunt en wat was augustus warm, gelukkig werkte ik toen nog bij een firma die deed in airco’s 🙂 en was de fitness open, sporten in airco 🙂

September:

Verjaardag die in stilte werd gevierd. Wel met een topcadeau en een weekendje weg, het hotel trok op niks, maar de omgeving maakte veel goed!

Ook een nieuwe job deed haar intreden……

Oktober

Papa verhuisde naar een serviceflat en werd het ouderlijk huis leeggemaakt, het vierde sinds 2015, de resten staan nog steeds in de garage, maar ook daar gaan we afscheid van moeten nemen, want meer dan aanwezig zijn doet het niet meer.

November:

Stond in het teken van solliciteren, zoals eigenlijk het hele jaar. De 2de lockdown die me toch wel zwaarder valt dan de 1ste. Ik startte aan mijn revalidatie aan de schouder, maar eerlijk, nog niet echt veel beterschap.

December:

Nog meer solliciteren om dan toch het goede nieuws te krijgen dat ik ben aangenomen. Laten we hopen dat ik nu op mijn plek ga terecht komen. Maar ook dat zal veel van mezelf afhangen en hoe ik met alles ga omgaan.

Papa die een knieprothese kreeg en dat was toch even een heftige periode aangezien hij na 2 dagen het ziekenhuis moest verlaten, maar door de goede zorgen van het personeel en zijn 2 dochters, kan hij momenteel al stappen zonder hulpstukken :-).

De eerste positieve momenten op de nieuwe job, ga niet te vroeg roepen, maar het voelde al een stuk beter dan degene die passeerden.

Ik ga 2020 heel dankbaar afsluiten, het was een mooi jaar ondanks alles, vooral met tijd en dat is een mes dat aan 2 kanten snijdt, tijd is luxe, maar teveel tijd dan word je lui en een stuk minder productief heb ik geleerd en ik krijg energie van dingen te ondernemen. De ontdekking van 2020 was mediteren een meerwaarde in mijn leven. Een lege agenda bood rust en gaf de mogelijk om tot mezelf te komen.

My life is filled with blessings, I’m very grateful.

Kleine rustpauze

Afgelopen woensdag was mijn laatste werkdag en werd het tijd om even op adem te komen. De kerst boodschappen waren al opgehaald door mijn fantastische man 😉 en op donderdag konden we onmiddellijk aan de voorbereidingen voor een kerstdiner voor 2 beginnen.

Geen familie diners, noch bijeenkomsten, ik weet niet of ik het dit jaar zo erg vond. Want laten we eerlijk wezen er komt wel wat voorbereiding bij kijken,…..dus niks van dat allemaal noch cadeautjes te moeten kopen. Sobere kerst :-). Ik durf niet te vertellen wat ik vorige jaren uitgaf aan Kerst :-). Ik hield zelfs de versiering sober.

Is dit de les die we geleerd hebben van Corona?

Op Kerstdag even naar mijn papa, ik trok zelfs mijn glitterkleed aan 🙂 voor heel even toch, want snel ruilde ik dat weer in voor mijn vertrouwde jogging :-).

Op 2de kerstdag deed ik een lange wandeling met een vriendin en het deed deugd de wel hele frisse lucht. Ik kreeg er energie van en trok naar de carwash om ook even mijn auto onder handen te nemen. Ik word daar altijd gelukkig van, van een propere auto. Doe daar een nieuw oogschaduw palet bij, aangezien ik mijn oude liet vallen en er niet veel van over bleef 🙂 en het was bijna een perfecte dag, en voelde ik de rust weer in me neerdalen.

Vandaag is het echt zo’n stormweer dat ik zelfs besloot om mijn duurloop die op de planning stond, te verschuiven naar morgen en ik heerlijk geniet van me-time, want vanaf morgen wordt het weer drukker, met morgen nog leuke uitjes op de planning, maar vanaf dan is het weer richting kantoor, waar ik nog moet proberen om zoveel mogelijk info te krijgen en wil ik heel graag mijn bureau indelen, naar mijn hand :-).

En voor we het weten is het 2021…….laten we het glas bijvullen zodat we klaar zijn voor wat het brengt. Proost op het leven!

Weekend lover

Ik ben blij dat ik nog eens op mijn blog ben, de week was hectisch aangezien ik 2 jobs aan het combineren ben…..en weer een nieuw systeem aan het leren ben. Het 4de dit jaar :-).

De titel klinkt spannender dan de blog gaat worden :-). In het kader van de blogboost najaarschallenge, gaan we het eens hebben over het perfecte weekend :-). Dit weekend is eentje dat dicht in de buurt komt…..

Zaterdag:

  • Rustig opstaan, genieten van een pannenkoeken ontbijt en de weekendkrant
  • Met de fiets naar het shoppingcenter voor een beperkt aantal kerstcadeaus, maar heb zo genoten van die 2 uur voor mezelf en de cadeautjes uitkiezen.
  • Na de lunch naar papa, die redelijk goed aan het herstellen is van zijn knieoperatie, beetje bijpraten, wat huishoudelijke taken vervult.
  • Een zalige romantische kerstfilm kijken……ik weet dat het dikke zever is, maar om de een of andere reden word ik er altijd gelukkig van en maakt de romantische ziel in me een 3-dubbele achterwaartse salto.

Zondag:

  • Weer rustig wakker worden, pistolekes ophalen bij de bakker, tasje koffie…en traag opstarten.
  • Kerstcadeautjes inpakken, daar wordt veel aandacht aan besteed want het is nog leuker met een mooie verpakking.
  • Plantjes verzorgen en eentje verpotten….ook een klein gelukske…
  • Administratie
  • Kerstkaarten schrijven, nog nooit zo laat geweest maar toch weer genoten om op elk een persoonlijke boodschap te schrijven, dit jaar wel geen zelfgemaakte kaarten.
  • 10km gaan lopen, zo genoten weer. Ik mis de fitness, maar lopen blijft mijn torenhoge favoriet.
  • Lang douchen en me helemaal pamperen :-). Lees haarmasker, gezichtmasker &-scrub, lekker smeerseltje op het lichaam….genieten van heerlijke geuren. Love Rituals.
  • Schrijven, ben ook begonnen aan het jaaroverzicht 🙂

Maar het ultieme weekend, zou ook nog een saunabeurt bevatten ( oh dat mis ik zo!), een etentje met vrienden thuis of op restaurant, me uitleven in de fitness, kuieren in de stad en heerlijk genieten van een lekkere kop koffie. Of een zondagmiddag op de bank, lezen of de digibox leegkijken, een lange wandeling in de natuur.

Een weekend is dus te kort :-).

Maar eerlijk, ik geniet wel meer van de weekends in deze Corona tijden, er zijn geen verplichtingen, je vult het op zoals je zelf wil. Geluk maak je zelf.

Story of my life

Vroeger zei ik al lachend ik ben de reïncarnatie van Florence Nightingale, ik viel altijd op mannen ook die ik moest verzorgen of gewoon een 2de mama zochten. Na een intensieve therapie, waar me heel duidelijk werd gemaakt, dat ik die keuze steeds weer maakte en het ook toeliet dat mensen me zo behandelden, besloot ik het over een andere boeg te gooien.

En toch is het een blijvend gevecht. Papa werd vorige week geopereerd, nieuwe knieprothese, wel bie bie was weer elke dag paraat, dat hij een stuk verder woont nu maakt het niet eenvoudiger, heen-en-weer is al een uur.

Dat hij na 2 nachten al ontslagen werd uit het ziekenhuis, was toch wat onverantwoord, het is goed gekomen, maar wat als hij nu geen kinderen had? Want ik kreeg op maandag gewoon een sms met de boodschap, ” ik mag naar huis, kan je me komen halen”, dat ik aan het werken was, was duidelijk van ondergeschikt belang. Gelukkig kon ik weer op mijn lief rekenen.

Dat papa ook op een vreselijke manier communiceert maakt het voor mij soms moeilijk om het uit mijn hart te doen, maar weer uit verantwoordelijkheidsgevoel. Het is allemaal maar vanzelfsprekend dat ik overal voor zorg, zelfs ontsmettingsmiddel had hij niet in huis.

Ik weet nu hoe het komt dat onze jeugd in zo’n chaos verliep, geen van beide ouders namen de verantwoordelijkheid, noch initiatief om hun leven in handen te krijgen.

Vanaf deze week ga ik ook weer fulltime werken, ja ja, ik heb de job :-). En heb zin om me weer te smijten. Even focus op mezelf en leren. Groeien. Dat maakt dat zorgen voor even op de achtergrond zal verdwijnen en eerlijk, dat hij zijn eigen verantwoordelijkheid neemt of mijn zus een beetje meer initiatief neemt.

Het zorgen komt me de strot uit, letterlijk en figuurlijk, ik ga Florence laten rusten….

Baalweek

Vorige week, was een enorme baalweek. Ik voelde me mentaal niet echt geweldig, vorige week zaterdag was het net of de muren op me afkwamen en bijna heel de week nam ik deze energie mee.

De beperkte mobiliteit in mijn schouder en de bijhorende pijn maakte dat alles trager en moeizamer verliep. Ik werd er niet vrolijk van.

Dit maakte dat ik ook veel minder bewoog dan wat ik anders normaal doe en na een fijne wandeling met mijn BFF :-), voelde ik me plots weer een stuk beter. Bewegen is en blijft de key voor mijn mentaal welzijn zoveel is duidelijk.

Toen vrijdag ook de pijnlijke borsten zich weer aanmeldden, weet ik het, dit is en was weer een hormonale stoornis. Die hormonen, vreselijk….en ik denk dat elke vrouw zich hier wel in herkent. Ik krijg dan ook altijd zin om dingen te kopen, kleren, make-up iets wat ik helemaal niet wil, ik heb me kunnen inhouden, maar het is ook een teken dat ik wil compenseren.

De eentonigheid van de dagen, de overvloed aan tijd geeft zo weinig zin, hoe raar dit ook klinkt, want ik heb zo geroepen voor meer tijd. Maar die tijd kan niet worden ingevuld. Heb zelfs geen zin om het kerstgerief boven te halen, ik die al eind oktober begint na te denken over Kerst, het thema, de menu, de kerstkaarten die ik elk jaar zelf maak. Nu niks, heb er ook geen zin in om heel eerlijk te zijn. Er valt niks te vieren.

Ik probeer me dit weekend te herpakken, wandelen, trainen, tijd met mijn lief. En een kerstfilm tot grote ergernis van de hubby, maar het werkte, ik ging gisteren naar bed met een smile op mijn gezicht. Vandaag op sinterklaas dag, zit ik hier in mijn bureau te schrijven, geurkaars aan en ik voel me weer langzaam mezelf worden. Straks een lange wandeling en dan hoop ik dat de hormonen voor een aantal maanden zich gaan koest houden en ik goed nieuws krijg over een job……

Staartje II

Ik vertelde al dat de verkoop van het huis van mijn vader niet van een leien dakje liep. Ondertussen is ook heel duidelijk dat de kandidaat kopers niet echt heel eerlijk door het leven gaan.

Ze probeerden ons wijs te maken dat de bank een fout had gemaakt in de documenten die horen bij een lening. Ik geloofde er niks van en een aantal van jullie bevestigden dit.

En we kregen gelijk.

We gingen akkoord met uitstel van een maand voor het verlijden van de akte, maar we maakten wel gebruik van de nalatigheidsinteresten.

Plots kregen we het aangepaste addendum van de kandidaat-kopers toegestuurd via mail. De eerste bel ging rinkelen. Ze meldde dat hun notaris had gevraagd om het addendum toe te sturen en vroegen het weer ondergetekend terug te sturen. Toen ik het addendum las, zag ik dat de datum handmatig was ingevuld op 22/12/2020 als uiterste datum voor het ondertekenen van de akte. Er was 17/12/2020 afgesproken. Bel nummer 2.

Ik contacteerde onze notaris, die op haar beurt de notaris van de kandidaat-kopers belde. Die behoorlijk boos was. Aangezien er helemaal niet was afgesproken om het addendum door te sturen noch de datum aan te passen. We ondertekenden niks. En we vroegen toch om een bewijs van de bank dat er wel degelijk een fout was gebeurd.

Een aantal dagen later kreeg ik bericht van onze notaris met het nieuwe addendum, waar de datum correct werd aangepast. En de melding dat de kandidaat kopers wel degelijk een lening hadden aangevraagd, maar pas op 6/11 en niet bij de bank die zogezegd de fout had gemaakt. Waarschijnlijk kregen ze geen lening en zijn ze naar een andere bank moeten overstappen.

Indien ze nu weer geen lening krijgen, dan hebben wij en zij echt een probleem. Wij die het huis weer op de huizenmarkt moeten gooien, zij die toch heel wat geld kwijt zijn. De rekeningen blijven uiteraard doorlopen en de eerste rekening van de serviceflat, kon ik al voor mijn rekening nemen. De 2de waarschijnlijk ook. Maar dank je, waren 2 woorden teveel…….

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag