Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

15 jaar geleden

Vandaag is de dag dat ik je 15j geleden voor het eerst ontmoette en kuste. 15j, wat is de tijd gevlogen.

Er is enorm veel gebeurd op die 15j, onze kids werden jong volwassenen, dat was een parcour dat niet over rozen ging, maar als we het eindresultaat bekijken, hebben we goed werk geleverd.

We verloren een aantal mensen en route, jouw ouders, mijn mama en mijn geliefde Bonnie. Het waren geen makkelijke tijden, maar we zijn daar goed met omgegaan en door het ankerpunt dat we bij elkaar vonden konden we dat ook een plaats geven.

We vonden ons droomhuis en verbouwden het tot een paradijs, echt, ons huis is een weerspiegeling van wie we zijn een plaats waar we ons allebei zo goed voelen, samen met onze katjes, want de boys die zijn uitgevlogen, maar het lege nestsyndroom is niks voor ons, we voelen net een rijkdom omdat ze zo stevig op beide benen in het leven staan.

Onze liefde, is zo mooi geëvolueerd, soms ben ik een beetje bang om als Nicole en Hugo te worden, we zijn hecht en heel op onszelf, jij bent ook de enige persoon die ik 24/7 rond me heen verdraag.

Ik besef elke dag hoeveel geluk we hebben, we zijn allebei gezond, vitaal en hebben weinig of geen zorgen. Er is enorm veel liefde en harmonie tussen ons en je merkt dat we beide ouder worden, niet alleen fysiek, maar ook mentaal, we vonden rust, in onszelf maar ook bij elkaar.

Dank je liefje voor deze mooie 151j, vandaag en elke dag kies ik opnieuw voor jou, voor ons. Ook al zal het niet rimpelloos verlopen :-). Maar zolang jij mijn veilige haven bent, kan ik veel aan.

Doen we er nog eens 15j bij om te beginnen?

Samenwonen

Samenwonen, dat woord viel afgelopen vrijdag. Mijn zoon gaat samenwonen met zijn vriendin. Ook al zagen we dit aankomen, eerlijk, ik moest slikken.

Hij heeft al een tijdje een relatie en dat is prima, maar samenwonen maakt dat mijn kindje :-), volwassen wordt een volwassen leven gaat leiden, nu in tijden dat onzeker zijn, prijzen de pan uit swingen. Rationeel kan ik dat echt plaatsen, emotioneel heb ik het gevoel, doe het nog niet, ontwikkel eerst jezelf, ontdek het leven. Ik weet dat dit mijn proces is dat naar de oppervlakte komt. Ik nam ook op die leeftijd de beslissing om samen met mijn toenmalige partner om het leven aan te vatten, wetende wat ik nu weet, zou ik het nooit meer doen.

Ik zou veel meer inzetten op persoonlijke ontwikkeling. Focus op mezelf en een diepe connectie met mezelf tot stand brengen. Eerst healen, voor de connectie aan te gaan met iemand, die probeerde me klein te houden en wat ik ook nog toeliet, wegens het ontbreken van de connectie met mezelf.

Ik hoop dat mijn zoon niet zoveel healing hoeft te doen, maar ik twijfel aan de connectie met zichzelf en dat gaat problemen geven, maar ik geef hem de ruimte om het pad zelf te laten bewandelen, want ook dat is het echte leven, vallen, opstaan en weer verder gaan.

Mijn kleine jongen, met de gele rubbere laarsjes, wat ben je plots volwassen…….

Fuck(ing)Perfect

Het laatste boek van Bieke Ilegems Fuck(ing) perfect bestelde ik net voor de kerstvakantie, dat ik nu pas het boek uit heb, zegt veel over hoe ik het boek ervaarde.

Ik had weinig of geen verwachtingen, maar wilde het vooral lezen om met mijn perfectionisme om te gaan. Maar ik ervaarde dat de schrijfster van het boek wel heel fel kampt met angsten, verlammende angsten, waarover ze heel kwetsbaar met naar buiten komt. Geen oordeel, eerder het gevoel van, ocharme dat moet echt niet fijn zijn om met die beperkende angsten om te gaan. Want je voelt dat het haar enorm beperkt op elk vlak in haar leven en laten we eerlijk zijn, dan helpt een BV zijn niet echt.

Ook heeft ze enorm veel last van please drang en het moeilijk heeft om grenzen te stellen. En dat was een hoofdstuk dat wel heel herkenbaar was, ik ben zo blij dat ik dit onder de loep heb genomen en mezelf een schop onder mijn kont heb gegeven om hieraan te werken.

Ook hoe Bieke alles wil kanaliseren en wil werken aan zichzelf is ook zo herkenbaar. Je zoekt alternatieve wegen, oplossingen..net zoals Bieke sta ik een uur vroeger op, om te mediteren, oefeningen te doen en om te gedachten op te schrijven en te kanaliseren. Een koude douche sluit dat ritueel af en is er tijd voor koffie en ontbijt. Dat is mijn ideaal ochtendritueel….dat ik nu toch al dikke 2 maand dat ik dit ritueel inplementeerde, in het weekend durf ik al eens afwijken en eerst ontbijten voor het ritueel :-). Focus op jezelf, je ademhaling en voelen wat er speelt, iets wat meer mensen moeten doen, want voelen is in onze cultuur niet echt ingeburgerd. En als er niet over gepraat wordt dan bestaat het niet.

Wat het perfectionisme betreft, bij haar werkt het enorm verlammend. Ik ben niet helemaal verlost van mijn perfectionisme, maar kan het al beter loslaten en kanaliseren. Maar mij heeft het nooit tegengehouden om zaken te ondernemen en leren. Het frustreert me soms, net zoals hier op de nieuwe job, dat het me niet goed lukt om alles in een snel tempo te leren. En ik soms domme fouten maak die ik niet zie en ik weet niet waar dat vandaan komt. Of wat het me wil vertellen.

Maar ik beken, ik kan het moeilijk los laten, fouten maken. Dat blijft een werkpunt.

Terug over het boek, ik ben niet echt fan, het heeft me veel tijd gekost om erdoor te worstelen, vond het vaak ver gezocht, zweverig af en toe, maar dat is de keuze van de schrijfster, als zij met papiertjes in haar bh wil rondlopen en met volle maan haar stenen wil buitenleggen fine by me. Ik ben nog niet op dat spiritueel niveau :-).

Ik heb het boek aan mijn zus gegeven, die absoluut niet met spiritualiteit bezig is en dat een beetje brol vindt :-), sorry zuske :-). Ik ben zo benieuwd naar haar reactie, hoewel ik ze diep van binnen al weet :-).

Iemand suggesties over goede boeken over zelfontwikkeling?

Colorful Life

Sinds ik mezelf een coach onder de arm heb genomen en mezelf creatief helemaal aan het ontwikkelen ben, merk ik ook een shift in mijn kleurkeuze van kleding. Bie gaat hier een achterwaarste salto maken :-), maar Bie, hold your horses :-). Prints blijf ik nog steeds van weg :-).

Ik heb me altijd gekleed in zwart, creme/wit, blauw en grijs, af en toe eens een vleugje groen of aubergine maar verder ging mijn liefde voor kleur niet.

Ik merk sinds een tijdje een verandering hierin. Zwart trekt me niet meer aan en ik overdrijf niet dat ik zeg dat al 20j mijn favoriete outfit een zwarte broek is met een gestreept t-shirt uiteraard in zwart en wit en een zwarte blazer….een dot op mijn hoofd, zo kon je me uittekenen :-). Signature style noemde ik het steeds :-).

Maar ik merk dat zwart me steeds minder aanspreekt. Ik wil me om de een of andere reden hullen in kleur en dat mag je heel letterlijk nemen, felroze, rood, oranje, bring it on. Net of ik een uiting wil geven aan mijn creatieve zelve, het is een gevoel. Kan het moeilijk verklaren, lijkt of zwart niet meer bij me past.

Wil me er ook geen vragen bij stellen, het voelt goed, het is wat het is, ik ga mee op deze golf van transformatie, ik vind het wel fjin. Steeds kom ik dichter en dichter bij mezelf en gooi ik al mijn maskers af.

En men heeft gelijk, kleur doet iets met je, geeft letterlijk en figuurlijk kleur aan je leven, aan je persoonlijkheid. Ik was nooit een grijze muis ondanks de kleurkeuze van mijn kledij, maar ik denk dat ik er nu meer uitspring.

La vie en rose 🙂

Suikerprinses II

Zoals ik al in oktober schreef, ben ik gepassioneerd door patisserie maar je mag dit doortrekken naar alles wat met suiker te maken heeft :-). Pralines nog een van mijn passies.

Ik speel al heel lang met het idee om hier iets met te doen. En toen ik afgelopen zondag met een vriendin was gaan lunchen, vertelde ze me dat ze voor een cateraar werkt en ze een receptie met hem had meegelopen, waarvoor ze een taart bij de Piva hadden besteld en dat ze tegensloeg, waarop ik spontaan antwoordde, zal ik hem een mailtje sturen dat hij mag bellen als hij nog eens een taart nodig heeft. Waarop ik onmiddellijk dacht, waarom niet, wat heb ik te verliezen. Ik trok mijn stoute schoenen aan en verstuurde de mail. En……….

Ik kreeg vandaag de bevestiging dat ik mag langskomen bij de cateraar, om mijn werk voor te stellen. De Suikerprinses is geboren, creëren uit mezelf.

De stroom van creativiteit is niet te stoppen. Het eerste zaadje is gepland. Dankzij Ilse, mijn coach die ik zo blij voor ben te hebben leren kennen, ze heeft het deksel eraf gehaald, en mijn levensstroom laten vloeien, samen met al mijn creativiteit.

Tijd om een strategie uit te werken. Tijd om van mijn creatie een verhaal te maken.

Hoe schoonheid en smaken samenvloeien.

Dit maakt me zo gelukkig, ik geloof weer in mezelf.

Het uitwerken van een traject alleen al :-), het kiezen van verpakkingen, logo, samenstelling van de eerste taartjes. This is what makes me happy……..not an excel sheet!!!!

Maar nu komen jullie in het verhaal….Ik zoek een naam, want suikerprinses is voor een 48-jarige vrouw een beetje kinderlijk :-)……Studio G, verder reikt momenteel de inspiratie niet….so shoot!!!!! Hieronder wat werk, zodat jullie een idee krijgen van wat ik wil maken :-).

De innerlijke Ludo

Zoals jullie weten ben ik op zoek, op zoek naar wie ben ik, wat de beste versie van mezelf is alsook, wat is mijn doel in het leven?

En waar ik vooral naar op zoek ben is het leren bannen van negatieve gedachten, want ze halen me neer en zijn geen meerwaarde in mijn leven. Dit is moet ik eerlijk bekennen een zéér moeilijk proces waar ik elke dag zeer bewust met bezig moet zijn. Want de “innerlijke Ludo” blijft hardnekkig aanwezig. Ook die tegen mezelf.

Positiviteit, de sleutel tot een gelukkig leven?

Ik ben hem beu de man op mijn schouder, hij mag een ander gaan zoeken. Ik wil geen oordelen meer vellen, of negatief spreken over mezelf, anderen of op feiten. Ik weet wel dat het leven niet altijd rozengeur en manenschijn is, maar ik ben er ondertussen van overtuigd dat de manier van ernaar te kijken de dynamiek ervan kan omdraaien.

Ik weet dat de sleutel zit in mijn gedachten, de sleutel van een gelukkig leven. Niet dat ik ongelukkig ben, maar ik voel als ik wil blijven groeien en mezelf niet wil blijven klein houden moet ik vooral werken rond mijn gedachten.

Want elke gedachte en uitspraak die je doet heeft een effect. En ik wil in alle aspecten van mijn leven het mooiste leven leiden. En vooral heel dankbaar zijn voor mijn leven, gezondheid, wie ik ben en alles wat ik heb.

Donkere dagen

Ik was altijd het kind van de herfst. Regen en wind maakte me altijd gelukkig, geen idee waar het vandaan komt, maar het was altijd een feit :-). Dekentjes werden bovengehaald, kaarsjes en ik genoot van de avonden dat het vroeg donker was. Gedempte lichten in huis maken het extra gezellig. Ik heb trouwens een hekel aan fel licht, iets waar ik enorm gevoelig voor ben en heel snel slecht gezind van kan worden.

Maar dit jaar merk ik voor het eerst op, dat die donkere dagen een negatief effect op me hebben. Het werkt op mijn gemoed, heb deze zomer zo genoten van buiten zijn, onze tuin…nu zie ik hem alleen in het weekend aangezien het donker is als ik vertrek en weer terugkom van het werk. En hij is sinds december ook helemaal aangelegd, het wordt een pareltje, dat nog wel tijd nodig heeft om te groeien :-), maar het is zo’n mooie plek waar we wonen! Zo dankbaar dat we op deze plek mogen wonen en genieten.

Maar die plek is nog leuker als de zon schijnt. Voor het eerst in mijn leven heb ik nood aan de zon op mijn huid, de warmte om me in te wentelen. Te werken in de tuin, mijn handen in de aarde, de planten verzorgen. Buiten eten, koffie drinken, de krant lezen :-), oh wat kijk ik daar enorm naar uit!

Gelukkig merk ik al kleine verbeteringen, het is om 17u nog licht als ik op het werk vertrek, dus we tellen geduldig af naar betere tijden. Dit schrijf ik terwijl het het regent en zeer grijs is buiten :-), op een vrijdagmiddag, tel ik af, naar het weekend en naar de zon :-), even tot rust komen, bijtanken. De grijze dagen wat kleur geven met wat te schilderen, schrijven, sporten en family-time.

Even wat kleur in deze donkere dagen…….

Telefoonlijnen

Op de nieuwe job is het nog steeds enorm veel leren, ook te weinig tijd en ruimte om zaken aan te leren, ik verwijt mijn collega’s niks een collega met ziekteverlof en een nieuwe, het is niet eenvoudig om dat allemaal op te vangen. Onze teamleader zou hier meer van op zich moeten nemen vind ik.

Maar daar gaat het nu niet over, ik ben maandag pas 3 weken bezig, mag geen wonderen verwachten, niet van mezelf, van niemand. Ik kan geen job kennen op 3 weken zeker niet in de specifieke materie waar ik me nu in bevind. Door tijdsgebrek word ik vaak aan mijn lot overgelaten, hierdoor kan ik veel bloggen en blogs lezen, ooit komt hier een stop aan, dus kan er beter van genieten :-).

Maar eigenlijk gaat het over de telefoonlijnen, de firma waarvoor ik werk heeft enkel een algemeen nummer, je voelt hem al komen. Dus de telefoon rinkelt overal en wie eerst is neemt hem op :-), vaak blijft hij rinkelen en dan neem ik op, vaak zijn het telefoons niet voor onze dienst zullen we het maar noemen. En als nieuwling is dat zeer moeilijk en als je dan doorverbindt en je krijgt het deksel op de neus met ” dat is niet voor mij hoor”, dan kriebelt het bij me. Want boekhouding is boekhouding of het voor persoon A of B is maakt niet uit, luister even naar de klant, vaak boze klanten, want ze vinden vaak geen gehoor via telefoon, noch via mail. En oordeel zelf dan voor wie de telefoon is, maar zeker niet voor onze dienst die het dan moet oplossen :-).

Dan het volgende probleem, iedereen heeft hier zijn klanten en dat ligt blijkbaar heel gevoelig :-), ondanks dat het door goede communicatie perfect zou kunnen lopen, doet het dat niet, ik denk ook vaak door het niet goed lezen :-), maar goed, wie ben ik, De nieuweling.

Maar ook dit zal ik wel leren zeker :-). Voorlopig blijft de balans positief. Maar een nieuwe job aanleren, het blijft toch een heftig iets. Je steeds weer aanpassen, voldoen aan de verwachtigen :-), jezelf heruitvinden , of is dat iets wat ik mezelf wijsmaak :-). Momenteel voel ik me verscheurd tussen ambitie en laissez faire, laissez passer….

SAT-kamer

Wij hebben een sat-kamer ( sleeping apart together :-)), dat is de kamer waar ik naartoe trek als mijn lief weer eens aan het snurken is en dat is me meer dan me lief is :-).

Vol goede moed gaan we bijna altijd samen slapen, is een beetje een ritueel. Waar ik elke dag bewust van geniet. Mijn lief is mijn veilige haven, de intimiteit wordt versterkt onder de lakens..

Maar vaak wordt ik rond 1u wakker van het gesnurk van mijn lief :-), vervelend en eens ik wakker ben, is het moeilijk om weer opnieuw in te slapen. Vroeger begon ik met hem te duwen, zodat hij van positie veranderder, lees: van rug naar zij :-). Met als resultaat dat ik een aantal keer wakker werd en steeds mijn handeling diende te herhalen, of in de zetel belandde, met als gevolg, gebroken nachten, slechte lighouding of een kat die op je kwam liggen of zich zo manouvreerde dat je geen kant meer uitkon :-).

Sinds we verhuisd zijn, komt mijn zoon nog regelmatig eten, maar overnachten dat schiet er vaak in, tijdens de week omdat zijn werk vlak gelegen is aan de woning van zijn papa, in het weekend omdat hij liever bij zijn vriendin is :-). En dat is helemaal oké voor mij. Zijn kamer is mijn vluchtoord geworden, vanaf de moment dat ik wakker word door gesnurk, pak ik mijn hoofdkussen en verhuis. In het begin was dat aanpassen, wegens bed dat je niet gewoon bent, maar ik merk nu dat als ik alleen slaap, vaak dieper en beter slaap.

En eerlijk, ik vind het heel fijn om samen met mijn lief te slapen he, maar beter en dieper slapen, dat is echt zo’n groot geschenk, dat ik koester en elke keer opnieuw dankbaar voor ben. Nee, dit is geen romantisch idee, noch uitvoering maar wel een meerwaarde in mijn leven 🙂 :-).

Vragenuurtje

Ik vond dit vragenuurtje ( het was een oude blogpost uit 2019, maar ik vond de vragen wel leuk) bij Liese, ook en blog die ik al heel lang volg en ook haar Instagram, ze heeft namelijk een knappe man 😉 ;-). Ik paste sommige vragen wat aan, noem het artistieke vrijheid 🙂 ;-).

Here we go!

  1. Wat is jouw moment van luxe: Dat blijft voor mij de momenten als ik alleen thuis ben, mijn man is zelden van huis weg dus de momenten zijn schaars, maar dat maakt ze extra kostbaar. Doe ik dan gekke dingen, nee, ik kan ook niet mijn vinger erop leggen waarom het voor mij een verschil is, maar ik denk dat ik mijn energie niet moet delen, dicht in de buurt komt, dat het voor mij echt opladen is.
  2. Wat ligt er altijd op je nachtkastje: Een boek, momenteel 2 :-). Master your mindset van Michael Pilarczyk en Fuck(ing) perfect van Bieke Ilegems. Beide zijn boeiend om te lezen.
  3. Van welke slechte gewoonte raak je niet af: Snoepen en suiker :-), het is een verslaving, I know! Ben me hier heel bewust van. Het is nu weer even een beter moment, maar er zijn periodes dat ik meer snoep dan me lief is.
  4. Wat is je favoriete feelgood food: Een toast met goede boter en hagelslag :-), vooral de goede boter is hier een meerwaarde :-).
  5. Wat geeft je energie: Een goed gesprek, lachen met mijn lief, mijn jogging aantrekken na de werkdag ( topmoment), opruimen, planten verzorgen, sporten, creatief zijn,..
  6. Waarvoor zou je graag herinnerd worden: als warm persoon.
  7. Wat is de soundtrack van je leven: Only the strong survive :-).
  8. Wat is het eerste dat je ’s morgens doet: wc-bezoek……
  9. Welke hype vind je totaal overroepen: anti-rimpelcreme……echt, het werkt niet :-).
  10. Wat was je laatste activiteit op sociale media: Foto van mijn nieuwe vulpen en notaboekje, allebei cadeautjes, ze kennen mij :-).
  11. Welk talent zou je graag bezitten: Verschillende talen beheersen en zeer welbespraakt zijn en beheerst zijn.
  12. Op welk lichaamsdeel ben je stiekem het meest trots: Vooral op mijn gezondheid en mijn sterke lijf….
  13. Waaraan heb jij onlangs teveel geld uitgegeven: Aan de aanleg van tuin en oprit, maar niet teveel, het was elke euro waard!
  14. Wat neem je mee naar een onbewoond eiland: lippenbalsem en zakdoeken is het eerste wat in me opkomt :-), maar ik denk dat mijn lief een betere optie is :-), die kan vuur maken :-).
  15. Welke geur maakt je nostalgisch: De geur van seringen, de geur die me aan mama laat herinneren en ja ik liet een seringenboom aanplanten :-).
  16. Waarvoor ben je altijd in de mood: Om op te ruimen.
  17. Wat is het beste advies dat je ooit kreeg: Laat niks of niemand je eronder krijgen. En het heeft geholpen, want ik heb dat nooit toegestaan.
  18. Wanneer ging je voor het laatst op de weegschaal staan: Dat is al even geleden en dat is echt een overwinning voor iemand die normaal ’s morgens en ’s avonds erop ging staan, maar ik wil niet meer obsessief met mijn lichaam bezig zijn, ben zoveel meer in balans nu, laat genieten weer toe.